^{مرحوم شیخ مفید رضوان الله علیه در ذکر علامتهای زمان قیام حضرت مهدی علیه السلام در کتاب ارشاد چنین فرموده است :
بدان که روایاتی که در ذکر نشانه های زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام رسیده ، و آن نشانه ها وعلامات و حوادث باید پیش از ظهور مبارک آن بزرگوار واقع شود فراوان است از جمله ی آنها این چند علامت است :
1- خروج سفیانی.
2- کشته شدن سیّد حسنی.
3- اختلاف بنی عباس بر سلطنت دنیوی.
4-  گرفتن خورشید در نیمه ی ماه مبارک رمضان.
5- گرفتن قرص ماه درآخر ماه مبارک بر خلاف عادت.
6-  فرو رفتن زمین « بیداء» که سرزمینی است میان مکه ومدینه.
7-  فرو رفتن زمین یا جمعیتی در مشرق.
8-  فرو رفتن زمین یا جمعیتی در مغرب.
9- توقف خورشید از اول ظهر تا وسط عصر.
10- طلوع خورشید از مغرب.
11- کشته شدن نفس زکیّه که سیّدی است هاشمی در پشت کوفه یعنی. نجف ، با هفتاد نفر از صلحاء.
12- بریدن سر مردی هاشمی یعنی سیّد در میان رکن و مقام.
13- خراب شدن دیوار مسجد کوفه.
14-  نمایان شدن پرچم های سیاه از طرف خراسان.
15- خروج یمانی ، از طرف یمن.
16- ظهور مغربی ، در مصر و حکومت بر شامات.
17- فرود آمدن ترکان درجزیره ، که ظاهراً شرقی ها و غربی ها هستند، در جزیرة العرب.
18- ورود رومیان در رمله.
19- طلوع ستاره ی درخشانی در مشرق که مانند ماه بدرخشند و سپس دو طرف آن خم گردد.
20- پیدا شدن سرخی شدیدی در آسمان که در اطراف آن پراکنده شود.
21- پیدایش آتشی در طول مشرق که تا سه روز یا هفت روز در هوا بماند .
22- عرب ها استقلال پیدا کنند و کشور گشایی نمایند و از زیر بار و نفوذ دیگران بیرون روند.
23- اهل مصر فرمانروای خود را بکشند.
24- پرچم های قیس وعرب به کشور مصر وارد شود.
25- شام خراب شود و سه پرچم مختلف در آنجا پدیدار گردد.
26- پرچم های ( کنده ) در خراسان کوبیده شود.
27- سوارانی از طرف مغرب بیایند تا در کنار ( حیره ) حدود نجف ، منزل گزیدند و پرچم هایی سیاه از طرف مشرق به سوی آنها روی آوردند.
28- شطّ فرات طغیان کند یا شکافته شود ؛ به حدی که آب در کوچه های کوفه داخل شود.
29- دوازده نفر از نژاد ابوطالب خروج نمایند که هر کدام از آنها دعوی امامت نمایند.
30- شصت نفر دروغگو ظاهر می شوند که همگی به دروغ ادعّای پیغمبری کنند.
31- مرد بزرگ و با شخصیّتی از پیروان بنی عباس را میان ( جلولا )  و ( خانقین ) بسوزانند.
32- پلی در بغداد در کنار محلّه ی ( کرخ ) ساخته شود.
33- باد سیاهی دراوّل روز دربغداد بلند شود ، وزلزله ای در آنجا روی دهد به حدی که بسیاری از شهر فرو رفته  و خراب گردد.
34- ترسی عمومی و مرگی سریع و همگانی همه ی اهل عراق و مردم بغداد را فرا گیرد که قرار و آرام ، یا راه  فرار نداشته باشند.
35- نقصانی در مال و جان و محصول مردم پیدا شود.
36- ملخی در فصل خود ، و ملخی بی موقع پیدا شود که زراعت و غلات را نابود کند ، و مردم از آن چه که می کارند نفعی نبرند.
37- اختلاف و دو دستگی در میان دو صنف « عجم »  پیدا شود به طوری که خونریزی بسیاری در بین آنان پدیدار گردد.
38- بردگان در برابر اربابان خود سر کشی کنند و از زیر فرمان آنها بیرون روند و آقایان خود را به قتل رسانند.
39- گروهی از بدعت گزاران به شکل میمون و خوک ، مسخ گردند.
40- بندگان بر شهر های اربابان خود غلبه پیدا کنند.
41- ندایی از آسمان بلند شود که همه ی مردم روی  زمین هر کس به زیان خود آن را بشنود.
42- صورت و سینه ای در چشمه ی خورشید ( در روایت دیگری صورت و کف دستی در برابر خورشید ) ظاهر شود.
43- مردگانی زنده شوند وازقبرها بیرون بیایند و به دنیا باز گردند و با یکدیگر آشنا شوند و از یکدیگر دیدو باز دید نمایند.
44- این جریانات که البته در تحققّ  وقوع  آنها ترتیب شرط نیست ، با بیست و چهار باران پی در پی پایان پذیرد که زمین با آن باران ها زنده گردد ، و برکاتش آشکار شود. پس از آن هر گونه آفت و بیماری از شیعیان حضرت مهدی (ع) معتقدین به حق درو گردد. آنگاه بدانند که آن جناب  در مکه ظهور نموده و برای یاری آن حضرت بدان سو رهسپار شوند. چنانکه اخبار در این زمینه روایت شده است.}

^{منبع :
زمینه سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج)
به نقل از: کتاب روائح المسک والعنبر فی اوصاف الامام القائم المنتظر( نشانه های قائم آل محمد)
 مولف : سید یحیی معروف به فاضل همدانی.
 مقدمه ، تصحیح و تحقیق : صفر فلاحی.}