نیایش در اشتیاق به طلب آمرزش از خداى تعالی

اللهم صل علی محمد و اله ، و صیرنا الی محبوبك من التوبة ، و ازلنا عن مكروهك من الاصرار . اللهم و متی وقفنا بین نقصین فی دین أو دنیا ، فاوقع النقص باسرعمها فناء ، و اجعل التوبة فی اطولهما بقاء . و إذا هممنا بهمین یرضیك احدهما عنا ، و یسخطك الاخر علینا ، فمل بنا الی ما یرضیك عنا ، و اوهن قوتنا عما یسخطك علینا . و لا تخل فی ذلك بین نفوسنا و اختیارها ، فانها مختارة للباطل إلا ما وفقت ، امارة بالسوء إلا ما رحمت . اللهم و إنك من الضعف خلقتنا ، و علی الوهن بنیتنا ، و من ماء مهین ابتدأتنا ، فلا حول لنا إلا بقوتك ، و لا قوة لنا إلا بعونك . فایدنا بتوفیقك ، و سددنا بتسدیدك ، و اعم ابصار قلوبنا عما خالف محبتك ، و لا تجعل لشی ء من جوارحنا نفوذا فی معصیتك . اللهم فصل علی محمد و اله ، و اجعل همسات قلوبنا ، و حركات اعضائنا ، و لمحات اعیننا ، و لهجات السنتنا فی موجبات ثوابك حتی لا تفوتنا حسنة نستحق بها جزاءك ، و لا تبقی لنا سیئة نستوجب بها عقابك .

(1) بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست ، و ما را از ( نافرمانی ) به توبه و بازگشت ( از آن ) كه پسندیده توست ( برای آن پاداش قرار داده ای ) بازگردان ، و از اصرار ( بر گناه ) كه آن را نمی پسندی ( مرتكب آن را به كیفر می رسانی ) دور گردان

(2) بار خدایا و هرگاه بین دو زیان ( دو كیفر بر اثر دو تقصیر و نافرمانی ) قرار گرفتیم : یكی در دین و دیگری در دنیا ( و یكی را می بخشی ) پس زیان ( كیفر ) را در آن كه زود می گذرد ( دنیا ) و عفو و بخشش را در آن كه مدتش طولانی است ( دین ) قرار ده

(3) و چون بد و چیز تصمیم گیریم كه یكی از آن دو تو را از ما خشنود گرداند ( موجب رحمت و پاداش شود ) و دیگری تو را بر ما به خشم آرد ( از رحمت دور و به كیفرمان برساند ) پس ما را به آنچه تو را از ما خشنود می كند برگردان ، و نیروی ما را از آنچه تو را بر ما خشمگین می نماید سست نما ( حضرت صادق - علیه السلام - فرمود : مؤمن به حسنه ای " كار نیك " تصمیم می گیرد و آن را بجا نمی آورد پس حسنه ای برای او نوشته می شود ، و اگر آن را بجا آورد ده حسنه نوشته خواهد شد ، و مؤمن به سیئه ای " كار بد " تصمیم می گیرد كه آن را بجا آورد و انجام نمی دهد ، بر او نوشته نمیشود ، گفته اند : تصمیم در این خبر و مانند آن به خاطر گذراندن با خود اندیشیدن است وگرنه تصمیم بر معصیت گناه است ، و اگر آن را بجا آورد گناه دوباره ای است ، و این گفتار اگر چه مورد گفتگو می باشد ولی ظاهر عبارت دعا آن را تأیید می نماید )

(4) و در آن هنگام نفسهای ما را در اختیار خودشان مگذار ، چون آنها جز آنچه تو توفیق دهی باطل و نادرستی را اختیار می نمایند ، و جز آنچه تو رحم فرمایی به بدی امر می كنند

(5) بار خدایا تو ما را از ناتوانی آفریدی و بر سستی بنا نهادی و از آب اندك و بی ارزش آغازمان نمودی ( اشاره به فرمایش خدای تعالی " سوره 32 ، آیه 7 " وبدأ خلق الانسان من طین ( آیه 8 ) ثم جعل نسله من سلالة من ماء مهین یعنی و آفرینش انسان " آدم - علیه السلام - " را از گل آغاز نمود ، پس فرزندان او را از خلاصه از آب اندك بی ارزش " نطفه " بیافرید ) پس ما را جز به توانایی تو جنبش و جز به یاری تو توانایی نیست

(6) پس ما را به توفیق ( جور شدن اسباب كار از جانب ) خود كمك كن ، و به راه راست خود راهنماییمان فرما ، و دیده دلهامان را از آنچه خلاف دوستی توست كور گردان ، و اندامی از اندامهای ما را در معصیت و نافرمانیت فرو مبر ( ما را توفیق ده كه آنچه نهی كرده ای در اندیشه نگذرانیم و گرد معاصی نرویم و رضای تو را به دست آوریم )

(7) بار خدایا پس بر محمد و آل او درود فرست ، و رازهای دلها و جنبشهای اندامها و نگاههای پنهانی چشمها و سخنان زبانهای ما را در آنچه باعث ثواب تو گردد قرار ده تا كار نیكی كه به سبب آن سزاوار پاداش تو گردیم از دستمان نرود ، و كار بدی كه به وسیله آن مستوجب كیفر تو شویم برای ما نماند .

به نقل از سایت: http://www.tebyan.net