 |
پایگاه اطلاع رسانی تشیع |
|
|
|
فتوای وهابیت: وجوب تخریب قبور ائمه
سخن گفتن از آنها بعد از نابودی مانعی ندارد لکن بر وجه تحذیر است. پس بیان این مسأله مترتب بر این شد که از باقی گذاشتن این ابنیه و تعظیم در برابر آنها باید بر حذر بود؛ چرا که دستاویز شرک و عبادت اموات می باشد و سخن گفتن در مورد آنها هم شامل ذکر ویژگی ها، زمان ساخت و سبب تخریبشان می باشد، تا طلاب علم از تاریخ آنها و سبب منع بقایشان آگاه باشند!!!
متن فتوی :
ساختن بنا بر روی قبرها و گچ کاری آن تحریم شده است و دستور ویران کردن آن در این سخن پیامبر آمده که: « هیچ تصویر نماند، مگر اینکه آن را از بین بردم و هیچ قبر برجسته ای مگر اینکه آن را با خاک یکسان کردم». نهی از ساختن بنا بر روی قبور به اقتضای حکم تحریم آن است؛ زیرا که این کار بهانه ای برای عبادت اموات است زیرا که این کار بهانه ای برای عبادت اموات است، همانطور که به واقع، در بسیاری از کشورهای اسلامی می بینیم که در مورد مردگان غلوّ می کنند. سبب برجسته کردن این قبرها و ساختن ابنیه بر رویشان و گچ کاری آنها این است که آن اموات خصوصیات و فضایل و کراماتی دارند که باعث می شود افراد نادان دور آن قبرها به طواف بپردازند و بر آن بناها دست بکشند و اعتقاد دارند کسانی که در ضریح دفن شده اند، اولیا و شهدایی هستند که نزد خدا صاحب جاه و مقام هستند و از آنچه که به آنها تعلّق دارد، می بخشند و کسانی که آنها را بخوانند، را شفاعت می کنند و جوابشان را می دهند و نیازشان را برآورده می سازند. اینها بدون شک شرک در عبادت و تعظیم در مقابل این اموات شمرده می شود؛ پس واجب است این بناها ویران شود، چون اهل آنها مقرّر داشته اند که ساختن بنا حرام است. بنابراین باقی گذاشتن آنها نه از جهت ارزش هنری و زیبایی بنا و نه از جهت میراث معماری اسلامی هیچ مجوّزی ندارد، همچنین هیچ دلیلی در بقای آنها از جهت عبرت و موعظه برای انسان در توان و قدرت پیشینیان در رنگ امیزی و زیبا سازی آنها وجود ندارد؛ چرا که این ابنیه هر چند که بر توان و استعداد بشری هم دلالت داشته باشد، باز دلیل مجاز شمردن محرّمات و تمسّک به وسایل شرک آمیز نمی باشد، زیرا عبر و مواعظی دیگری غیر از این ابنیه بر روی ضریح ها و قبرها وجود دارد، اما اگر آنها را به عنوان معماری اسلامی توصیف کنیم، نیز صحیح نیست؛ هر چند که در کشور مسلمانان باشد، و نیز میراث اسلامی هم محسوب نمی شود، زیرا شرع مقرّر نمی دارد و اسلام به نابودی آنها امر کرده، اما سخن گفتن از آنها بعد از نابودی مانعی ندارد لکن بر وجه تحذیر است. پس بیان این مسأله مترتب بر این شد که از باقی گذاشتن این ابنیه و تعظیم در برابر آنها باید بر حذر بود؛ چرا که دستاویز شرک و عبادت اموات می باشد و سخن گفتن در مورد آنها هم شامل ذکر ویژگی ها، زمان ساخت و سبب تخریبشان می باشد، تا طلاب علم از تاریخ آنها و سبب منع بقایشان آگاه باشند!!!
به نقل از : salam-shia.com
|
|
مطالب پیشین
|
|
|
|
| 
كل : 
